Je lichaam als innerlijk kompas

Je lichaam communiceert de hele dag door met je over wat wel of niet goed voor je is. Vaak niet in woorden of gedachten maar in de vorm van kleine signalen als jeuk, trek, vermoeidheid, een licht gevoel of kriebels in je buik. Een inkakmoment achter de computer op je werk geeft aan dat je even weg moet achter je scherm om een frisse neus te gaan halen. Schouders die naar je oren trekken als je die deadline op je werk probeert te halen geven aan dat je jezelf onder druk zet. Een licht en opgeruimd gevoel na een yogales geeft aan dat het je lijf en geest goed heeft gedaan. Het zijn allemaal signalen van je lichaam die je iets proberen te vertellen. Wij luisteren er alleen niet altijd naar (lees: meestal niet)!

Als alle alarmbellen afgaan

Iets wat ik eigenlijk nooit begreep en pas toen ik een burn-out kreeg kon voelen is dat mijn lichaam me vertelt wat wel en niet goed voor me is. Voorheen zocht ik de bevestiging voor veel keuzes eigenlijk standaard buiten mezelf. Bij vriendinnen, mijn vriend of mijn ouders. Want anderen weten toch wel wat goed voor mij is? Naar mezelf en mijn lijf luisteren stonden heel ver van me af. Ik wist niet eens hoe ik dit kon doen. Als je een burn-out krijgt geeft je lichaam je geen kleine signaaltjes meer, maar gaan alle alarmbellen af. Hiermee zorgt je lichaam er voor dat je er eigenlijk niet meer niet naar kan luisteren. Omdat je al die tijd die aan de burn-out vooraf ging niet heb geluisterd, moest het lichaam steeds harder gaan schreeuwen om aandacht te krijgen. Dit kan zich uiten in allerlei klachten zoals vermoeidheid, slapeloosheid, hoofdpijn, etc. Nu ik wat verder in mijn proces ben, merk ik dat ik niet meer om de signalen van mijn lichaam heen kan. Als mijn lijf het ergens niet mee eens is, laat het luidkeels van zich horen. Ik krijg hoofdpijn, voel me slap of ik voel spanning in mijn borst of schouders. Soms denk ik “Kan je niet ff dimmen?”. Want het komt natuurlijk nooit ‘goed uit’. Maar nee, mijn lichaam denkt blijkbaar nog sneller dan voorheen dat het me moet waarschuwen. Luisteren naar je lichaam is voor mij dus heel belangrijk geworden.

Je lichaam als je innerlijke gps

Behalve dat je lichaam met je communiceert in de vorm van klachten kan je je lichaam ook gebruiken als positieve richtingwijzer. Het geeft je antwoorden op vragen die je hebt. Kleine, alledaagse vragen zoals ‘Waar heb ik trek in?’ maar ook grote en richtinggevende beslissingen zoals ‘Wat wordt de volgende stap in mijn carrière?’. Zodra je ergens een open, licht of ruim gevoel bij krijgt betekent het vaak dat het goed voor je is. Krijg je ergens een strak, gespannen of zwaar gevoel bij in je lijf dan is dit waarschijnlijk niet het goede voor jou. Je kunt als je een keuze moet maken natuurlijk ook voor en tegen lijstjes maken, en die zijn ontzettend nuttig, maar je lichaam vertelt je oneindig veel over wat voor jou goed is. Je lichaam is vaak slimmer dan je hoofd in bepalen wat goed voor je is, omdat het verder gaat dan de feitelijke informatie. Het voelt en tast af. Dat je lichaam je waardevolle informatie biedt is duidelijk. Waarom lukt het ons dan niet altijd om er naar te luisteren en vooral naar te handelen?

Tip: Een simpele manier om je intuïtie aan te spreken bij het maken van een keuze, is door een muntje op te gooien. Munt staat voor de ene optie waar je uit kunt kiezen, kop voor de andere. Je gooit het muntje op en ziet welke optie eruit rolt. Voel je je opgelucht en tevreden, dan is dit de goede keuze. Voel je je zwaar en teleurgesteld dan weet je dat je intuïtie je vertelt dat je liever de andere optie kiest. Go for it!

Waarom is het zo moeilijk om naar je lichaamswijsheid te luisteren?

Omdat je hoofd of ego vaak andere plannen heeft. Misschien herken je wel dat je lichaam moe is en wil rusten, maar jij toch nog even dat stuk voor je werk aftypt of naar een afspraak gaat terwijl je een venijnige hoofdpijn op voelt komen. Want, je kan toch niet zomaar afzeggen? Wat zullen andere mensen dan wel niet van je denken? Dat is je ego die je probeert wijs te maken dat er gevaar dreigt. Gevaar om er niet bij te horen of niet goed genoeg te zijn. In werkelijkheid hoef je niet naar andermans pijpen te dansen of aan bepaalde voorwaarden te voldoen om goed genoeg te zijn. Je bent nu al goed genoeg en je mag doen wat goed is voor jou. Met dit soort gedachten kun je je je bezorgde ego gerust stellen, links laten liggen en besluiten wel te luisteren naar je lichaam. Als ik op zo’n moment luister naar mijn lijf en de afspraak verplaats of de to-do’s links laat liggen geeft dat opluchting en ruimte. Ruimte om bij te komen en aan te sterken. Zodat we weer met een wat vollere batterij verder kunnen en behalve voor onszelf, er ook weer meer voor anderen kunnen zijn. In het vliegtuig wordt niet voor niets gezegd dat je eerst je eigen zuurstofmasker op moet doen, voordat je iemand anders kunt helpen. Dit heeft niks met egoïsme te maken maar met gezonde zelfzorg!

De stem van je ego versus die van je intuïtie 

Nu het wat beter met me gaat en ik zo’n drie dagen per week werk merk ik dat ik weer niet altijd luister naar de signalen van mijn lichaam. Omdat ik de neiging heb te luisteren naar de stem in mijn hoofd die zegt “Kom op Em, nog even dit afmaken” en “Die burn-out heeft nu wel lang genoeg geduurd, ga nu maar weer aan het werk“. Soms uit wilskracht en soms uit enthousiasme ga ik dan mijn grenzen over. Dat kan ook bij leuke dingen zijn, zoals bij het werken aan deze blog. Ik kan me er helemaal in verliezen maar moet mezelf soms ook afremmen, anders trekt mijn lijf aan de bel. Dit vind ik een van de allermoeilijkste dingen aan het burn-out herstel. Als ik dan toch doorga, ondanks de signalen van mijn lijf, krijg ik hoofdpijn en voel ik een watterig gevoel in mijn hoofd. Want je lijf heeft altijd gelijk. Al vind ik het vaak nog heel moeilijk om de signalen van mijn lichaam boven de hardnekkige stemmetjes van mijn ego te plaatsen, het lukt me ‘dankzij’  de burn-out steeds beter. Wat me daarbij helpt is om een aantal momenten per dag in te tunen bij mijn lichaam. Door even te gaan liggen, een geleide meditatie te doen of in m’n eentje een rondje door het park te lopen. Even stil zijn en bewust luisteren naar wat ik op dat moment nodig heb. Het blijft een continue oefening. Je kunt ook letterlijk aan jezelf vragen wat je op dat moment nodig hebt. Je lichaam, of je intuïtie weet het antwoord al.

Lukt het jou om te luisteren naar de signalen van je lichaam? Of vind je het nog moeilijk en denkt je hoofd er vaak anders over? Wat doe jij om op je lichaam in te tunen? Laat een reactie achter, ik hoor graag van je!

Deel deze blog via:

2 Reacties

  1. sandra kiela
    augustus 14, 2018 / 2:35 pm

    Hi Emma,
    Wat goed dat je dit doet. Ik wist niet dat je een burn-out hebt gehad. Wat ontzettend vervelend voor je. Toch verbaast het me ook niet. Ik heb je leren kennen in een best wel onrustige tijd, waarin je ook veel van jezelf gaf en het moeilijk vond “nee” te zeggen en je grenzen aan te geven. Ik vind dat zelf ook nog steeds heel lastig hoor :).
    Ik zal je blogs blijven lezen. Heel leerzaam.
    Veel liefs, Sandra

    • Emma
      Auteur
      augustus 14, 2018 / 7:27 pm

      Hoi Sandra,
      Wat fijn om van je te horen. Ja, daar heb je gelijk in. Dat kan ik nu ook zien. Toen zag ik dat nog niet zo en vond ik het niet meer dan normaal. Heb dus goed voor mezelf moeten leren zorgen en het blijft een zoektocht. Vind het in ieder geval erg leuk erover te schrijven 🙂 Leuk te horen dat je er iets aan hebt!
      Liefs, Emma

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *