Met volle angst vooruit!

Ik ben een echte perfectionist, al vanaf dat ik een klein meisje was. Dat heeft me veel opgeleverd en ver gebracht. Te ver weet ik nu. Ik dacht alles onder controle te hebben, totdat dat niet zo was. Ik kreeg een burn-out. Op dit blog ga ik onder andere hierover schrijven. Op De Imperfectionist. Omdat ik dat graag wil nastreven, om dat te zijn: een imperfectionist. De kritische perfectionist in mij kom ik meteen tegen bij mijn eerste poging om dit blog te starten. Ja, maar, waarom zouden mensen jouw verhaal lezen? Er zijn toch al genoeg verhalen van andere mensen met een burn-out? Wie ben jij om dat te delen? Jouw ideeën en inspiratie zijn leuk, maar toch niet voldoende om een blog te beginnen? Wat als niemand het leest?

Nou, lieve perfectionist in mij…

Misschien heb je wel gelijk. Is het een slecht idee en gedoemd om te mislukken. Maar hoe kan ik dat zeker weten? Wat gebeurt er als ik het probeer, en het me niet lukt? Ben ik dan een slecht mens? En wat als het wel lukt? Als ik mijn verhaal wel op papier krijg, ook al is dat niet ‘af’ en volledig?

Oefff ja, als het allemaal wel lukt is dat eigenlijk ook….. Doodeng. Daar komt het eigenlijk op neer. Gezien worden is vaak eigenlijk net zo eng als falen. Dus feel the fear and do it anyway. Met volle angst vooruit. Ik vind het rete-spannend mijzelf te laten zien en mijn verhaal te delen. Maar ik doe het omdat ik weet dat heel veel (jonge) mensen worstelen met stress, burn-out, overspannenheid of de druk van de ‘prestatiemaatschappij’. En omdat ik weet dat het anders kan. Ik wil laten zien dat het ‘overwinnen’ van een burn-out een weg is met ups en downs. Vallen en opstaan. Een stap vooruit en weer twee terug. Maar dat het zo de moeite waard is deze weg te lopen. Dat je dichter bij jezelf kan komen te staan. In onze maakbare samenleving met het ideaal van altijd gelukkig willen zijn wil ik een tegengeluid laten horen dat imperfectie eigenlijk perfect kan zijn. Dat het niet gaat om perfect gelukkig zijn, maar om het aanwezig zijn in de ups en downs van je leven. Vanuit jezelf leven, in plaats van wat je denkt dat je omgeving van jou verwacht (ouders, vrienden, maatschappij).

Mijn burn-out

Een burn-out doet knetterveel pijn. Is een tergend langzaam proces. Ik vervloek mijn burn-out dan ook nog regelmatig. Maar mijn ervaring is ook dat het jezelf dwingt om meer te gaan samenvallen met wie je eigenlijk bent. Om te kijken waar jouw lampje van aan gaat, in plaats van het plaatje dat je wil ophouden voor de buitenwereld. En dat dat geen makkelijk proces is. Omdat de vaste grond onder je voeten zo vaak verdwenen lijkt. Het voelt vaak als pionieren. Alsof je buiten de samenleving staat en toekijkt naar racende Duracell-konijntjes op een parcours. Behalve een eenzaam proces vind ik het ook een louterend proces. Wat doet er echt toe voor mij?

In 2017 kwam ik thuis te zitten met een burn-out. Inmiddels heb ik al heel wat stappen vooruit gezet (en ook genoeg achteruit 😉 ). Van bedrijfsarts en terugvallen in mijn herstel tot het ontdekken van een nieuw loopbaanpad en het volgen van mijn intuïtie. Ik ben dit pad aan het bewandelen en deel mijn reis de komende tijd graag met jou. In de hoop dat het jou kan helpen. Als je te maken hebt met stress of burn-out. Maar ook als dat niet zo is, hoop ik je te inspireren. Ik ga schrijven over wat ik tegen ben gekomen en wat ik nog tegen ga komen. Wat me wel heeft geholpen en wat niet. Wat me inspireert. Wat ik heb ontdekt. Want een ontdekkingstocht is het zeker. Elke dag weer. En het is niet perfect. It’s messy. “Maar een leven hoeft niet perfect te zijn, om mooi te zijn”.

Deel deze blog via:

6 Reacties

  1. Karin
    juli 25, 2018 / 6:04 pm

    Jaaa je eerste artikel staat online! Je hebt het weer zo goed verwoord en het leest als een trein 🙂 Ga me ook meteen abonneren op de nieuwsbrief

    • Emma
      Auteur
      juli 26, 2018 / 7:18 am

      Dank je wel, lief van jou!!

  2. juli 30, 2018 / 1:19 pm

    Leuk! Ik blog al een jaar over mijn burn-out, misschien vind je het leuk om een keer een kijkje te nemen. 🙂 Veel blogplezier!

    • Emma
      Auteur
      juli 31, 2018 / 8:53 am

      Hoi Monique,
      Dat vind ik zeker leuk! Wat is de naam van je site?
      Liefs, Emma

  3. Vicky
    juli 30, 2018 / 3:47 pm

    Ik stuit op je Instagram terwijl ik op vakantie ben en een burn-out heb. Het is zeer zeker vallen en opstaan en veel ontdekken. Ik ben benieuwd naar je volgende blogs.

    • Emma
      Auteur
      juli 31, 2018 / 8:55 am

      Hoi Vicky,
      Ja, dat is het zeker! Een pittig proces he?
      Leuk dat je mijn blogs leest.
      Ik wens je ondanks je burn-out een fijne vakantie toe!
      Liefs, Emma

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *